NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Żadnych przeprosin. Nic.
Czemu się wściekasz? Nie pieprzyłam się z nim.
Dobrze wiesz dlaczego.
Proszę cię o jedno, Kam.
Żebyś korzystała tylko z mojego ciała.
Inni faceci chcieliby mieć to, co ty.
Mówisz o oglądaniu nagrań czegoś, czego nie zrobiłem?
Co ja takiego mam?
Chcesz odejść?
Nie.
Skarbie...
Zaczynam zapominać, kim jestem.
Ja to wiem. W końcu widzę wszystko.
Nikt nie zna cię od środka
tak jak ja.
Wiem, co widziałeś I czułeś.
Sęk w tym,
że to takie przewidywalne.
Standardowe… I łatwe do zastąpienia.
Powinieneś odejść…
skarbie.
Zanim zrobi się nudno.
Pierdol się, Kam.
Cześć, tato.
Wróciłem. To ja, Harry.
Twój syn.
Tak bardzo tęskniłem.
Boże…
Tęskniłam za tobą.
- Co to? - Nowe ciuchy.
Wolę własne.
Chcę też odzyskać swój telefon.
Chcesz kawy?
Nie, telefon.
Wiesz...
Byłam w identycznej sytuacji.
Nie masz pojęcia, czym jesteś.
Zaskoczę cię. Jesteś mną.
Nie jestem taka.
Nie zmieniłabym się w kogoś celowo.
Ani nie rozbijałabym związków.
A więc odszedł?
Ostatecznie zawsze ich odpychasz.
Tak matka potraktowała ciebie.
Znajdę sposób, żeby z nim być.
I z nią.
Streszczaj się.
Mam spotkanie z kimś, kto naprawdę może mi pomóc.
Wciąż się zastanawiam...
jakby to było zmienić się w ciebie.
Wciąż jesteś taka... niezepsuta.
Mogłabym zostać tobą na zawsze.
Nie przestraszysz mnie.
Nie znoszę cię.
Potrafisz jedynie kłamać I udawać.
Nawet twoje przemiany są popieprzone.
Zobacz, co sobie zrobiłaś.
Oddaj mi telefon.
Dobra.
Sama go znajdę.
Wiem, że nie byłam z tobą szczera.
Ale miałam powód.
Szukasz sposobu, by to wszystko zrozumieć,
ale może już go znalazłaś.
Mogłabym ci pomóc.
Możemy zrobić to razem.
Jak siostry.
To się nie uda, Kam.
Mam inne zdanie.
Nie po tym, co zrobiłaś Harry'emu.
I mnie.
Nie mogę ci zaufać.
Proszę.
Nie zostawiaj mnie.
Przykro mi.
Dzień dobry.
- O co chodzi? - Ta sukienka była schowana.
- Była w pudle. - Zawinięta na dnie.
I tak nie powinnaś jej brać.
Nadal nie uszyłaś sukni dla June.
Musiałam coś jej znaleźć. Dlaczego nie ta?
Kolor jest zły.
- Czy to ważne? - Tak!
Będzie traktowana jak reszta z nas.
Nie miałam złych zamiarów.
Staram się być matką.
Co to?
Chyba wiesz.
Piątka z Penninów?
Nadal nad tym pracujesz?
Dlaczego jest tu June?
Ty mi powiedz.
Wiem o pielęgniarce,
która wpadła w śpiączkę,
a jej oczy... wibrowały.
Dla lekarza to była nowość, ale nie dla mnie.
Widziałam to u taty.
Co June jej zrobiła?
Była tam, prawda?
Elena była przy tym, jak twój tata zemdlał.
- Tego nie wiesz. - Wiem.
Sam zobacz.
Mamo, przestań.
Elena była tam, gdy to się stało.
Spójrz.
Nie wiem, skąd to odbicie, ale była tam.
A tu...
widzę twarz June.
Jak to możliwe?
I jak mogłeś być z pielęgniarką, gdy leżała wtedy nieprzytomna?
Nie rozumiem tego, ale...
Elena skrzywdziła tatę.
A jej córka jest równie groźna.
- Dokąd jedziesz? - Nie wtrącaj się!
Co zamierzasz?
Znów uciekniesz?
Co tu robisz, Harry?
- Johna nie ma. - A gdzie jest?
Gdzie moja siostra?
Mam to gdzieś!
Jak to? Zostawiłeś ją w Londynie?
Nie zrobiłeś tego.
A jeśli tak?
Wiesz, że nie mogę się z tobą bić.
Możesz, jeśli chcesz.
Ale nie radzę.
Jesteś w rozsypce.
Ona wie?
Wiedziałeś, co zrobiła jej mama?
Nie.
Nikt z nas nie wiedział.
Ale dlaczego on?
Nie wiem.
Wiesz, czym jest.
Czym obie są.
Muszę wiedzieć więcej.
Wszystko.
- John musi mi powiedzieć. - Z nim też nie jest najlepiej.
Wczoraj nawet nie wrócił.
Potrzebuję odpowiedzi.
Zaczekaj, idę z tobą.
PAMIĘTAMY
BĘDĘ TĘSKNIĆ
Alkohol?
Poważnie?
Jest zakazany.
- A ty... - Oczywiście!
Przestań, Sigi.
Ben dopiero co wyjechał. Czy to konieczne?
Jeśli jest jakiś problem,
mogłabym pomóc...
jeśli ze mną porozmawiasz.
Może wszyscy szczerze porozmawiamy.
Lot do Bergen jest opóźniony. Prosimy czekać na dalsze informacje.
Witaj, przyjacielu.
Widzę, ze świętujesz mój przyjazd.
- Przepraszam. - Nie masz za co.
- Chcesz kawy? - Tak.
Jak minął lot?
Wiem.
Miałem sprowadzić dziewczynę, a ją wystraszyłem.
Znów ją zgubiłem.
Ale nic się nie stało.
Żeby to jakoś wynagrodzić
I okazać swoje oddanie...
przekazuję ci mój dom.
Mój rodzinny dom oddaję dla Sanctum.
Za darmo.
HOTEL GRIERSON
- Co to? - Czek.
Pełna płatność za dom.
To hojna oferta, ale nie mogę jej przyjąć.
Przykro mi to mówić,
ale muszę zrezygnować z twoich usług.
Co to znaczy?
Nie możesz wrócić do Sanctum.
Nigdy.
- To mój dom. - Nie tylko twój.
Nie możesz być z tą dziewczyną czy innymi kobietami.
Jesteś niebezpieczny. Znów pijesz.
To nie moja wina.
- Wiesz, czemu taki jestem. - Musimy brać za to odpowiedzialność.
O to chodziło w naszej pracy, a ty stanowiłeś jej dużą część.
- Czas ruszyć dalej. - Słucham?
Niby dokąd? I jak?
Podejmiesz dobre decyzje.
Muszę jechać do dziewczyny.
- Chcę ci podziękować. - Przestań.
Naprawdę.
Oby John tu był.
Harry, wróciłeś!
Chodź tu, baranie.
- Nadal zakochany? - Na pewno.
Napijmy się.
Co podać?
Piwo poproszę.
Stary...
powiedz, że jej nie chcesz.
- Tak. - Wreszcie!
- Widziałeś jej ojca? - Nie.
Chce cię zastrzelić?
Coś w tym stylu.
A co tu się działo?
Nic.
Choć Dean ma cię za jakiegoś gangstera.
Jakiś dziwak nieźle go nastraszył.
Groził jego dziecku.
Dziwne.
OTWARTE
Poproszę herbatę.
Proszę.
Trzy, dwa, jeden!
Nie pamiętasz mnie, Ryanie?
Sam. Chodziliśmy razem do szkoły.
Faktycznie.
Wtedy też mnie nie zauważałeś.
Nie mogłam rozgryźć, czy jesteś nieśmiały, czy zarozumiały.
Ale ja ci się przyglądałam.
Siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
- Nie tutaj. - Czemu ma się kryć po tym, co zrobił?
Chodź, syn...
- Wyjdźmy stąd. - Synu?
Tak może nazywać mnie jedna osoba.
Mój ojciec był dobry, a Elena go zniszczyła!
A ty jej pozwoliłeś.
Prawda?
Wszyscy ci się przyglądają, bo jesteś tchórzem.
Może im powiesz, co Elena wtedy zrobiła?
Nie tylko mój tata ucierpiał.
- Nie tutaj, Harry! - Przymknij się.
Dobra, pogadajmy. Na początek mów, gdzie jest June.
Znałeś prawdę o moim tacie.
Patrzyłeś mi w oczy I nic nie powiedziałeś, palancie.
Tak jak ty o tym, że chcesz mi odebrać córkę.
Zamknij się!
Nie przekręcaj tego. Tu chodzi o mojego ojca!
Lie wypiłeś? Pleciesz trzy po trzy.
Nie tutaj I nie teraz.
Niech idzie do domu.
Przywalić ci?
Chodź na zewnątrz.
Gdzie ona jest?
Chciała zostać w Londynie.
I co zrobisz?
Od kiedy chodzisz do pubu?
Odkąd muszę sobie sam radzić z tym bałaganem.
Co chcesz zrobić?
Tym razem nic.
Zawsze źle się to kończy.
Fakt.
Więc lepiej się poddajmy.
Czuję się podle.
Wiem!
Nie ma go dzień I spójrz tylko na nas.
Dobrze nam zrobi
taka wspólna chwila.
Panowało napięcie.
Dziękuję.
Wznoszę toast.
Za tajemniczego piwowara z Sanctum.
Zdrowie.
Na zdrowie.
Teraz wiemy, czemu nie pozwalał nam karmić kur.
Wszyscy mamy swoje tajemnice.
Uprzedź mnie, jeśli masz takich więcej.
Ja mam.
To smutne,
ale I tak ekscytujące.
Była taka dziewczyna...
w moim mieście.
Teraz jest kobietą.
Ale ciągle o niej myślę.
I o tym, żeby jej powiedzieć.
I chyba wkrótce to zrobię.
Nieważne, co ona na to.
Po prostu...
jestem gotowa.
By kochać.
Nie kochałam mężczyzny, z którym wychowałam dzieci.
Johna.
Czy to nie straszne słowa?
Był bezpiecznym wyborem dla dzieci.
Pytania, które może mieć moja córka...
przerażają mnie.
Skoro wyznajemy sobie tajemnice, to może już wiecie,
ale nie mogę tego dłużej ukrywać.
Jestem chora.
Mam...
początki demencji.
Niestety, to kwestia genetyczna.
Wiem, co mnie czeka. Straciłam tak matkę.
Wiem.
Nie.
Zaufaj mi. Jestem teraz silna.
Ale ja nie.
Tak mi przykro.
Niepotrzebnie.
Mogę płakać.
Nie chcę tracić czasu na płacz.
Wolę...
być sobą.
Póki mogę.
Chodźcie.
Oszalałaś?
Pływanie? To niezbyt mądre. Jesteśmy trochę podpite.
Zwariowałaś.
Dlaczego?
Chodźcie, dziewczyny!
Spokojnie, jestem tu.
Nie martw się.
Powiedz, że będzie dobrze.
Nigdzie się nie wybieram.
Ale wiesz, czym jestem.
Nie.
Byłam w identycznej sytuacji.
Nie masz pojęcia, czym jesteś. Zaskoczę cię. Jesteś mną.
Nic ci nie jest?
Mogę ci pomóc.
Możemy być razem.
Chcesz tego?
June?
Mówi dr Halvorson. Jestem w Londynie.
Dlaczego mnie to spotyka?
Usiądziemy?
Już mi lepiej.
Powinieneś mi zaufać. Tak jak ja tobie.
Czuję się lepiej.
Lepiej mi.
Powinieneś mi zaufać. Tak jak ja tobie.
Posiadasz zmutowany gen skandynawskiego rod...
Ustaliłem, że dziedziczą go tylko kobiety.
Zwykle co drugie pokolenie.
Dlatego jesteś wyjątkowa, bo nie przechodzi z matki na córkę.
Istnieje lekarstwo?
Na razie nie, ale robimy postępy.
My?
Jest nas więcej?
Jest Sigrid I Runa.
No I twoja matka.
Na swój sposób stworzyliśmy niezwykłą rodzinę
I bezpieczne miejsce.
Dla mnie także?
A czy tu czujesz się bezpieczna?
Czy twoje otoczenie tak się czuje?
Uważasz mnie za potwora?
Jesteś młodą kobietą w przerażającym nowym świecie.
Potrzebujesz jedynie przewodnika.
Musisz mi tylko zaufać.
Dobrze.
Świetnie.
Pojadę.
To ty.
Gdzie się podziewałaś?
Zaczekaj!
Nie znałam jej z tej strony.
Otwiera się niczym kwiat.
Dobrze widzieć, że to działa.
Przepraszam.
Byłam samolubna,
skupiona na własnych sprawach.
I być może...
nieco zazdrosna.
Mój partner skupił się na tobie I twoim dziecku.
Widzisz...
mylisz się, Eleno.
Też jestem matką.
Ale straciłam ją I nie chcę, by ją zapomniano.
Przykro mi.
Nie możemy.
Już dobrze.
Możesz.
Dziękuję, że mi powiedziałaś.
Obiecuję nie zapomnieć.
Jak miała na imię?
Freya.
Dzięki.
Myślałeś, że mnie to nie obejdzie?
Że nie będę tęsknić?
Bo nie tęskniłaś.
Nigdy cię nie było.
A po tym, jak tata…
zmienił się…
czułem, że straciłem was oboje.
Było ciężko.
Widząc go w tym stanie...
nie mogłam się z tym pogodzić.
Nadal nie możesz.
Jesteś w domu, z rodziną.
Obiecaj mi jedno.
Nie zbliżysz się do niej.
Obiecuję.
Trzeba obudzić tatę.
Ja to zrobię.
Możemy porozmawiać, gdy będziesz gotowy.
- Halo? - Mówi Kam.
Nie rozłączaj się.
Czego chcesz?
June ma kłopoty.
Wyjeżdża do Norwegii z niejakim Halvorsonem.
Musisz ją powstrzymać.
Niech cię wysłucha.
To jakiś podstęp.
On jest niebezpieczny.
Choć nie wygląda na takiego.
Tamto miejsce jest inne, niż się wydaje.
Słuchasz mnie?
Wiem, że bardzo się kochacie.
Gdy się w ciebie przemieniłam, widziałam waszą wspólną noc.
Co?
Spojrzała na ciebie I powiedziała:
„Chcę, żebyś mnie zobaczył”.
Nie mogłeś oderwać od niej oczu.
Ani przestać o tym myśleć.
Ja już nie wiem, czy potrafię czuć coś takiego do kogoś.
To wyspa niedaleko Holmefjord.
Miejsce nazywa się Sanctum.
Nie pozwól jej.
Po sygnale zostaw wiadomość.
June, to ja. Zadzwoń, to pilne.
Szpital Victorii.
Witam, byłam u was, gdy Deborah, jedna z pielęgniarek, zemdlała.
Może mi pani powiedzieć, co z nią?
Nie możemy rozmawiać o pacjentach.
A mogę chociaż wiedzieć, czy nadal jest w ciąży?
Czy dziecku nic nie jest?
Oboje czują się dobrze.
Proszę.
- Dziękuję. - W Sanctum nie wolno mieć telefonów.
Ostrożności nigdy za wiele.
MASZ NOWĄ WIADOMOŚĆ GŁOSOWĄ
Chodź, już blisko.
To tak daleko, mamo.
Od wszystkiego.
Dlatego będziemy tu bezpieczne, kochanie.
Nareszcie.
Pamiętasz?
Chodź.
Freyo?
Napisy: Karol Radomski